Fisher Pricestitutes

Voor enkele Grote Namen hebben we maanden van te voren kaartjes gereserveerd omdat ze anders niet meer te krijgen zijn. Ed Byrne is een van die Grote Namen. En laten we maar gewoon eerlijk zijn: we love Ed Byrne! Zelfs een Schotse regenbui die gistermiddag begon (en nu nog niet is afgelopen) kon de voorpret niet drukken

Omdat er veel meer publiek op de Grote Namen afkomt, worden voor hen de grotere venues gereserveerd. Voor Ed betekent het dat hij dit jaar in een enorme conferentiezaal optreedt, waarover hij zelf zegt: “It doesn’t have a Fringe feel to it”. Grappen over Fringe venues laat hij dan ook niet liggen. “There’s airconditioning. I can tell because I don’t see steam rising up from the audience”. Dit soort observaties zijn precies waar Byrne goed in is en de beste manier om hem te omschrijven is ‘grondig’.

Het vertellen van een grap leidt naar zijsporen en andere verhalen die ook weer in een grap uitmonden. Geen enkele grap laat hij liggen, hij weet het laatste beetje comedy uit elke situatie te knijpen. Zijn verhalen bouwen vaak niet op naar een grote grap aan het einde, maar het is een vloedgolf van grappen. Observaties uit het begin van zijn show worden geïntegreerd in grappen aan het eind van de show die samen opbouwen tot een onvermijdelijke slappe lach.

Ed Byrne komt niet met nieuwe onderwerpen of een vernieuwende invalshoek. Ook bij hem bestaat een groot deel van het repertoire uit grappen over mannen en vrouwen, zijn nieuwe vaderschap en politiek. Maar de grondigheid waarmee hij deze onderwerpen onder de loep neemt en de scherpe manier waarop hij deze omschrijft zijn onovertroffen. Kleine meisjes die veel te volwassen zijn gekleed noemt hij ‘Fisher Pricestitutes’. Een jongen van hooguit 13 in een t-shirt met de tekst ‘I like pussy like a fat girl like cake’, kan rekenen op een uitgebreide analyse waarin hij in 5 punten uiteenzet wat er allemaal mis is met die tekst.

Toch zijn er ook wat minpuntjes te noemen. De eerste vijftien tot twintig minuten leek de show niet van de grond te komen. Het ging wat stroef en we konden merken dat hij nog niet vertrouwd was met het materiaal uit het eerste deel van zijn show. Er werd nerveus heen en weer gelopen en de grote mimiek die normaal zijn verhalen ondersteunt ontbrak grotendeels. Ook bestond een groot deel van eerste deel van zijn show uit grappen over de politieke situatie in Groot-Brittanië. En juist politieke grappen zijn niet het sterkste punt van Ed Byrne, maar juist zijn voorkeur voor nerd onderwerpen als correcte grammatica, science fiction en ongemakkelijke situaties met vrouwen. In deze grote zaal is het percentage nerdjes helaas te laag om voor de nerd-grappen een enthousiast applaus te genereren.

Toch zijn er momenten geweest dat we huilend van het lachen in onze stoel hebben gezeten als hij vertelt zijn zwangere vrouw die niet meer op woorden komt, de achterkant van zijn aan-komen-lopen kat, baby’s met een attitude probleem en hoe groot fazanten eigenlijk lijken in huis in vergelijking met buiten.

Geen staande ovatie, maar wel een aanrader. Wij wachten op de dvd-release!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Edinburgh, Grote Naam, recensie, Stand up

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s